19-02-1995
രാഹുല് ,
തണുപ്പു ലഭിക്കുന്ന തീരങ്ങളിലാണല്ലോ മനുഷ്യര് എന്നും ചേക്കേരാരുള്ളത്.... മരണത്തിനെക്കാള് തണുപ്പു ...സ്നേത്തിനാണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോള് മനസ്സു അങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞു...
നിലാവിന്റെ സുതാര്യതയെക്കാള് ഇരുട്ടിന്ന്റെ മരവിനെ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നു .....പലപ്പോഴും നിലാവിന്റെ മുന്പില് അത് തോറ്റുപോവുമ്പോഴും ......
നമ്മള് കണ്ടിട്ട് വര്ഷങ്ങള് ഒരുപാടു ആകുന്നു അല്ലെ? ..
എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്? ..നീ ഇപ്പോള് ഓര്ക്കുണ്ടോ ..കൊച്ചരിപ്പൂക്കള് നിറഞ്ഞ മാഹി കോളേജ് ലെ കുന്നില് ചെരുവില് തലം കെട്ടി കിടക്കുന്ന മയഴി പുഴയെ നോക്കി സുദേവ് പാടിയ കവിതകള്? ....അവയെ ഞാന് കണക്കട്ടു പരിഹസിച്ച ദിവസം അവന് വല്ലതയിരുന്നുവല്ലേ?..........
[ പിറ്റേന്നു സുദേവ് കോളേജ് കാന്റീനില് വച്ചു സ്വകാര്യത്തില് ചോദിച്ചു? ... നി ആ റോസാ പൂവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ ?.... ഞാന് ഉറച്ച സ്വരത്തില് മറുപടി പറഞ്ഞു ....അതെ റോസാ പൂവിന്റെ സുഗന്തതെക്കള് ഏറെ അതിന്റെ മുള്ള് കൊണ്ടുള്ള മുറിവുകളെ...
യാദ്രിശ്ചികമായാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞതെങ്ങിലും...ഇന്നു ഞാനോര്ക്കുന്നു ...പറഞ്ഞതു സത്യമായിരുന്നു .... ഞാന് റോസാ പൂവിനെ സ്നേഹിക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...അതിന്റെ മുള്ള് കളെ ..അവന്റെ പിനക്കങ്ങളെ... ]
ഓഹ് ഞാനെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു അല്ലെ?.. പിന്നെ ..ഇവിടെ സുഖം... സ്വന്തം
അഭിരാമി.
........................................................................................
രാഹുല്,
സുദേവിന്റെ എഴുത്ത് വന്നിരുന്നു...നെരൂദയുടെ ഈരടികളും.... " വസന്തം ചെടിനരുകളോട് ....." നീ അറിയുമോ...ഇന്നലെ ഔപചാരികമായി വഴിപിരിഞ്ഞ അമ്മയും അച്ഛനും ഇന്നു കോടതി മുറിയില് ..അല്ലെങ്ങിലും മനസ്സുകള് തമ്മിലകന്നാല് പിന്നെ എന്തിന് ഒരു നിയമ സാക്ഷ്യം...
[ ഒരു കോളേജ് സായാഹ്നത്തിലെ പുക വിരുന്നുകല്ക്കിടയിലാണ് സുദേവ് നിര്ബന്ടിച്ചു തുടങ്ങിയത്..പ്ലീസ് രാഹുല് നീ ഒന്നു പറയു...നീ അവളുടെ നല്ല ഫ്രണ്ട് അല്ലെ ?... അവളെ ഞാന് എന്താ പറയ?... എനിക്ക്... അപ്പോള് അകലെ കുന്നോറത്തു അക്കേഷ്യ മരങ്ങള്ക്കിടയിലൂടെ സുടെവിനെ തേടി അഭിരാമി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു ....എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കും എന്നതായിരുന്നു പ്രശ്നം ..പക്ഷെ അവര് തന്നെയായിരുന്നു എപ്പോഴും പരസ്പരം അറിയിച്ചിരുന്നത്...എല്ലാ പചിലകളും വാടി കരിഞ്ഞു പോയ ഏപ്രില് മാസം ....
പിന്നെ ... ]
സ്വന്തം
അഭിരാമി
.......................................................................................
രാഹുല് ,
നിനക്കു അഗ്നിയെ സ്നേഹിച്ച ഈയം പാട്ടയെ അറിയില്ലേ ?....അവയ്ക്ക് മരണം എങ്ങിലും കൂട്ടിനെത്തുന്നു ..എനിക്കോ? ...കൂട്ടയോട്ടത്തില് കാലിടറിയ കുതിരയുടെ അവസ്തയനെനിക്ക്...പിറകോട്ട് പോകാനുള്ള ഭയവും ..ലക്ഷ്യതിലെതുമോ എന്നുള്ള ആശങ്കയും...എല്ലാത്തിനും ഉപരി ..ഗാലറി യില് അര്തിരംബുന്ന ക്രൂരന്മാരായ കാണികളും....പക്ഷെ എനിക്കും ലക്ഷ്യത്തില് എത്തണം ...അവസാനം അയെന്കിലും ...
രാഹുല് , നിനക്കറിയാമോ? .. ഇല്ലയ്മയിലും സ്നേഹം കൊണ്ടു സംബന്നമായൊരു വീട് ..അവിടെ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന കൂട പിരപ്പുകള് ...അവരുടെ ആത്മാര്തതയാണ് കാപട്യങ്ങളുടെ ഈ നഗരത്തില് എന്നെ വിദ്യര്തിയായി എത്തിച്ചത് ..എന്നിട്ട് വിദ്യാര്ത്ഥി വിരുദ്ധ നിലപാടുകളെ നഖ ശിഖാന്തം എതിര്ത്തത്.. വിപ്ലവ വിദ്യാര്ത്ഥി പ്രസ്ഥാനത്തിനു ജീവിതം ഹോമിച്ചു.. ഇന്ഖിലാപ് വിളിച്ചു തളരുമ്പോള് ..ആകെഷ്യ മര തണലിലും ..കാന്റീന് ബെന്ച്ചുകളിലും എന്റെ ദിവസങ്ങള് ഞാന് നിങ്ങള്ക് പങ്കു വച്ചു തരുമ്പോള് ..അറബി കഥയിലെ സുല്താനെ പോലെ ഞാന് വരുനതും കാത്തിരുന്നു..
എന്റെ കൂട പിരപ്പുകള്..ശാപങ്ങള് മാത്രം സമ്മാനിച്ച ഈ നഗരത്തില് നില്ക്കാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.. എല്ലാ ശാപങ്ങളും പേറി ഞാന് യാത്രയാവട്ടെ...
സ്വന്തം
സുദേവ്.
..................................................................
രാഹുല് ,
അടുത്ത ആഴ്ച എന്റെ വിവാഹമാണ് ...ഒരു പ്രതികാരത്തിന്റെ ചരിതര്ത്യത്തോടെ സുദേവിനും അയക്കുന്നു ഒരു ക്ഷണപത്രം..ഈ നഗരത്തിലെ വര്ണ ശബളിമയെ സ്നേഹിച്ച എനിക്ക് എന്റെ കൌമാരത്തോട് പകരം വീട്ടണം..ഓഹ് വരനെ പരിചയ പെടുതിയില്ലല്ലോ?
[ മദ്യത്തില് കുഴഞ്ഞ ഒരു കടപ്പുറ സന്ധ്യയില് സുദേവ് സിഗരറ്റ് വലിച്ചെറിഞ്ഞു ...എന്നിട്ട് ഇടറിയ സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു...ഏതോ എഞ്ചിനീയര് ഫ്രം ...വാക്കുകള് മുഴുമിപ്പിക്കാതെ മുറിഞ്ഞു ....]
സ്വന്തം
അഭിരാമി
....................................................................
ബാഗ്ലൂര് മാര്ച്ച് : നഗരത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ലോഡ്ജില് മലയാളിയായ എന്ജിനിയറുടെ ഭാര്യ അഭിരാമി ആത്മഹത്യ ചെയ്ത നിലയില് ...മരണത്തിനു ആരും ഉത്തരവാധികലല്ലെന്നു അരികില് നിന്നും കിട്ടിയ കുറിപ്പില്
....................................................................
ഓഹ് എന്നെ പരിച്ചയപ്പെടുതിയില്ലല്ലോ ..ഞാന് രാഹുല് ....സുദേവിന്റെ സുഹൃത്ത് ..അഭിരമിയുടെയും ...ഈയാം പാറ്റയെ പോലെ അല്പയുസ്സുള്ള ജീവി ......
